Zu Inhalt springen
Unabhängige Musik seit 1986.
Unabhängige Musik seit 1986.

Sprache

415: SUNNY FIVE: TIM BERNE – DAVID TORN – CHES SMITH – DEVIN HOFF – MARC DUCRET. Candid

Intakt Recording #415 / 2024

Tim Berne: Alto Saxophone
Marc Ducret: Vendramini Guitars and Table Guitar
Devin Hoff: Electric Bass
Ches Smith: Drums, Electronics
David Torn: Electric Guitar and Live Multi-Looping


Ursprünglicher Preis CHF 12.00 - Ursprünglicher Preis CHF 30.00
Ursprünglicher Preis
CHF 30.00
CHF 12.00 - CHF 30.00
Aktueller Preis CHF 30.00
Format: Compact Disc
More Info

Mit Tim Berne, David Torn, Marc Ducret, Devin Hoff und Ches Smith versammelt Sunny Five fünf der profiliertesten Stimmen der New Yorker Jazzszene. Die fünf Freunde verfolgen eine kreative Vision, welche die Gegenüberstellung und Verzahnung von rein akustischer Musik und elektronischer Klangerzeugung auslotet. «Wir hören Tim Bernes Saxofon - geradlinig, prägnant, eindringlich - im Zusammenspiel mit und durch die zutiefst texturierten Klangwelten von David Torns elektrischem/elektronischem Gitarrenspiel, gepaart mit oder konterkariert durch die markante, essentialistische Virtuosität des Gitarristen Marc Ducret. Es gibt Spannungen, die unauflösbar scheinen und die durch die Klänge von Devin Hoffs Bass und die metrische Biegsamkeit von Ches Smiths Herangehensweise an Schlagzeug und Elektronik noch verstärkt werden. Es gibt Momente in der Musik, in denen es unmöglich ist, zu erkennen, wer was tut... und mit welchen Mitteln...», schreibt Brandon Ross in den Liner Notes und ergänzt: «Kinetisch, mysteriös, filmisch und heroisch aufregend.»

Album Credits

Cover art and graphic design: Stephen Byram
Lettering: Kieran Byram.
Booklet design: Fiona Ryan.
Photo: Peter Gannushkin.
Liner notes: Brandon Ross

Recorded September 5th and 6th 2022 at Firehouse 12, New Haven, CT by Greg DiCrosta. Mixed and mastered in October 2023 by David Torn. Improvisations by David Torn (Torn Music/BMI), Tim Berne (Party Music/BMI), Ches Smith (Preposterous Bee Music/BMI), Marc Ducret and Devin Hoff. Published by Intakt Records.

Customer Reviews

Based on 19 reviews
100%
(19)
0%
(0)
0%
(0)
0%
(0)
0%
(0)
B
Ben Taffijn
Nieuwe Noten Blog

Ches Smith – Laugh Ash / Jason Robinson – Ancestral Numbers I / Sunny Five – Candid (CD Recensie)

Drummer en componist Ches Smith kwam hier vaker voorbij. Voor het laatst maart vorig jaar met zijn prachtige albums ‘Path of Seven Colors’ van zijn band We All Break en ‘Interpret it Well’ van zijn kwartet dat hij met pianist Craig Taborn vormt. Op ‘Laugh Ash‘, Smith’s nieuwste album bij Pyroclastic Records horen we hem echter in een geheel andere samenstelling, waarover later meer. Verder hier aandacht voor twee andere albums waarop Smith te horen is: het bij Playscape Recordings verschenen ‘Ancestral Numbers I’ van saxofonist Jason Robinson en het bij Intakt Records verschenen ‘Candid’ van saxofonist Tim Berne’s kwintet Sunny Five.

Was ‘Path of Seven Colors’ – Overigens met belangrijke rollen voor pianist Matt Mitchell en saxofonist Miguel Zenón die hier ook de afgelopen dagen uitgebreid aan bod kwamen – al een album waarin Smith zijn grensoverschrijdende kwaliteiten liet horen, op dit nieuwe ‘Laugh Ash’ is dat helemaal het geval. Zijn veelzijdige achtergrond, zowel in jazz, rock als hedendaags gecomponeerd komt hier onmiskenbaar samen, al was het maar in de bezetting, bestaande uit vocaliste Shara Lunon, die ook de elektronica voor haar rekening neemt, Anna Webber op fluiten, Oscar Noriega op klarinetten, James Brandon Lewis op tenorsax en Nate Wooley op trompet. Verder hebben we een strijktrio bestaande uit violiste Jennifer Choi, altvioliste Kyle Armbrust en cellist Michael Nicolas en tot slot horen we Shahzad Ismaily op bas en keyboards. Direct al in opener ‘Minimalism’ valt die veelzijdigheid op. Het stuk klinkt heel kort als typisch bigband, maar verraadt al snel de invloed van minimal music in de straffe, dwingende ritmiek, dat terwijl de vocalen van Lunon weer op de invloed van rap wijzen. ‘Remote Convivial’ sluit dan weer enerzijds aan bij de avant-garde jazz en anderzijds bij de progressieve rock, overigens met een krachtige en tegelijkertijd ontwapenende solo van Lewis. Dat terwijl we verderop duidelijk invloeden van de hedendaags gecomponeerde muziek gewaar worden. Hetzelfde geldt voor het eerste deel van ‘Sweatered Webs (Hey Mom)’ dat zich verderop ontwikkelt tot een dampend en overkokend jazzmengsel, met dank aan Lewis en Ismaily. Bijzonder is ook zeker ‘Shaken, Stirred Silence’, waarin experimentele elektronica vermengd wordt met hedendaagse kamermuziek, aangelengd met een flinke scheut pop. Het kan nog gekker: in ‘The Most Fucked’ horen we pure experimentele elektronica, wel ritmisch, Smith blijft tenslotte een drummer. ‘Disco Inferred’ past weer meer in de avant-garde jazzscene, met een aantal prachtige momenten van onder andere Wooley en Choi.
Een behoorlijk experimenteel album dus, in een overvloed aan muzikale stijlen, al voelt het nergens als onevenwichtig of onnodig complex. Maar dat het niet iedere jazzliefhebber aan zal spreken, is wel duidelijk. Wie Smith liever gewoon als drummer hoort, kan dan ook beter uitwijken naar Robinsons zeer persoonlijke album ‘Ancestral Numbers I’. “I’m fascinated by the way that we sonify stories in the jazz tradition,” zegt Robinson over het persoonlijke element van zijn album: “To paraphrase Charlie Parker: if you don’t live an experience, it won’t come out of your horn. So it felt like a natural turn to take all of the storytelling approaches that I’ve been working on over the years and think about ancestry through that lens.” Heel concreet kwam dit album tot stand na het overlijden van zijn oma van moederskant: Ruby Annette Kilburgy. Wat dit extra bijzonder maakt is dat zowel de oma als de moeder van Robinson pas zeventien waren toen ze hun eerste kind kregen: “My grandmother was 34 when I was born, growing up it felt kind of odd to have a mom that was so young, just starting her adult life. But at this age I realize how special that was. My grandmother’s passing was the instigator for turning my imaginative musical attention toward the idea of ancestry – to my ancestors in particular. The project isn’t really about interpreting the sounds of my ancestors. It’s more about making music for them.” Robinson doet dat niet alleen, hij zich laat vergezellen door trombonist Michael Dessen en een ritmesectie bestaande uit pianist Joshua White, bassist Drew Gress – die we ook eerder in deze serie rondom drummers tegenkwamen bij Phil Haynes – en natuurlijk Smith. De bezetting op ‘Ancestral Numbers 1’ mag dan slechts uit twee blazers bestaan, opener ‘Second House’ klinkt alsof we met een bigband van doen hebben. Een mooie combi overigens, die van saxofoon en trombone. Een album over een familie, zeker een Amerikaanse familie, kan niet zonder aandacht voor het thema migratie. Zo staat Robinson in de ballade ‘Malachi’ stil bij een voorouder van moederskant die door het Amerikaanse zuiden trok, met onder andere een zeer muzikale bijdrage van Gress en aan het eind een overdonderende solo van Robinson zelf en staat hij in ‘Remembering Water’, overigens weer met...

L
Luc Bouquet
Jazzin France

La musique de Sunny Five (Tim Berne, Marc Ducret, David Thorn, Devin Hoff, Ches Smith) ne fait pas dans la dentelle. Du moins, celle de Calais. Elle témoigne néanmoins assez bien d’une époque gorgée de déconstructions, de dangers et de contradictions. Elle n’est pas aimable et ne le redeviendra que lorsque la sagesse refera surface. Et encore, pouvons-nous en douter.

Deux guitares en fusion donc et loin des héroïsmes guitaristiques mais si près de la morsure sismique ultime. Quelques « calmitudes » surgiront bien ici et là mais elles ne feront qu’interroger l’attente des orages annoncés.

Tim Berne, ici uniquement au saxophone alto, abandonne la cohérence du jeu et des harmonies toutes faites pour s’accorder au désordre avec grande gourmandise. Rien ne s’accroche à son souffle si ce n’est le plaisir du hors-piste. Et quand renait une frange d’harmonie (Scratch) ce n’est que pour mieux la laisser s’emporter vers des obsessions sans fin.

Quand à Devin Hoff et Ches Smith, toute liberté leur est laissée. A eux de défendre des rythmes qui n’en sont pas et d’entretenir à haut volume les déflagrations-secousses sans cesse demandées par leurs camarades.

https://www.jazzin.fr/sunny-five-candid/

// SCRAMBLED //